Vanmiddag was ik aan het strijken op zolder, en zie ik ineens de knopen doos van mijn moeder staan, oh wat leuk laat ik nu knopen vinden van mijn vader zijn werk kleding. Hij was altijd werkzaam bij de rijkswaterstaat en op zijn jasje had hij altijd van die mooie koper kleurige knopen. Dus ik dacht er moet vast nog meer van dit soort grut zijn, dus ik op de fiets en even bij mijn ouders aan gewipt. En ja hoor in haar oude naaimand vind ik een vingerhoed (moeder zegt altijd naairing) die volgens mijn vader nog van mijn oma is geweest. En laat er nu ook nog een gaatje op de bovenkant zitten van het door slijten, nu helemaal leuk natuurlijk. Mijn moeder lag lekker te snurken, die weet hier niets van, en ik heb `m er al aan genaaid. Ik ben benieuwd hoe haar reactie zal zijn. Zelf kan ze niet meer naaien, dus die vingerhoed is nu des te leuker voor haar, om`m op deze manier weer terug te zien.
This afternoon, I was ironing in the attic, and suddenly I see the buttons box of my mother , oh how nice let me find my dad his button work clothes. He had always worked at the Rijkswaterstaat and on his jacket he always had such beautiful copper-colored buttons. So I thought it must adopt more of these small fry, so I went to my parents at my bike. And sure enough in her old sewing basket I find a thimble (mother always said sewing ring) which was from my grandmother. And let there now have a hole at the top by sitting on the wear, now quite nice ofcourse. My mother was sleeping, who knows nothing about, and I `m already sewn on. I'm curious what her reaction will be. They themselves can not sew, so that is more fun for her because this way she seen it back again.
